10 April

En het zonnetje blijft maar schijnen deze week! Vijf graden en op straat zijn de rokjes al korter als dat ze in Nederland ooit zullen zijn, blijkbaar verwacht iedereen dat het zonnig blijft. Ik hoop dat ze gelijk hebben. Gister voor Boris een klassiekertje van Dostoejevsky gekocht en de Ilias en Odyssee van Homerus, hij houdt van lezen dus samen met de Hollandse souveniers die ik al had zou dit een mooi afscheidskado moeten zijn! Op het werk heb ik ook nog door een collega een kaartje laten schrijven in het Russisch (schrijftaal bestaat namelijk uit een heel ander alfabet vergeleken met gedrukte tekens). En Boris was het deze keer zowaar met me eens, hij was er blij mee! Daarna was het toch echt tijd om afscheid te nemen, aan de ene kant was ik natuurlijk blij met wat rust in huis maar aan de andere kant voelt het ook raar. Alsof ik ook al met één been in het vliegtuig sta. Zeker ook omdat ik mailtjes al beantwoord met tot snel.

Deze avond heb ik met Koen, die hier een week aan het werk was, en zijn collega afgesproken om nog even wat te eten. Daar maakten we weer kennis met de directe Russische cultuur. Na het eten vroeg de kok, die achter een bar naast ons aan het werk was, meteen hoeveel was de fooi. Onze, overigens zeer vrolijke, serveerster antwoordde terwijl ze nog aan onze tafel stond en zag dat wij haar aankeken. Ze antwoordde ons wel erg vrij vertaald: ‘He says that your language sounds like music to him’. Het deed me denken aan die LOI reclame met een Nederlands gezin in een Italiaanse restaurant. Helaas is mijn Russisch nog niet goed genoeg om te vragen of het genoeg was.

12 April

Lekker uitgeslapen, er was niemand bereid om gister uit te gaan. Helaas, maar ach ik moest er toch vroeg uit voor een paaslunch met de trainees in het hostel waar Ashley en Kamila nog altijd wonen. Omdat men hier volgens de Orthodxe kalender leeft, is het vandaag eigenlijk niet officieel Pasen maar moeten we nog een weekje wachten. Mooi, hopelijk weer een extra vrije dag dan! Na de lunch nog naar een Cubaans Jazz concert gegaan. De dansschoentjes maar thuis gelaten en dat was maar goed ook met al die profi’s daar. Het was een keer wat anders, gezellig en een leuk concert (de zanger beheerste de moederdans nog beter als Ronald).

14 April

Gister kennis gemaakt met Ania, de nieuwe Poolse trainee. Ze had de trein genomen vanuit Polen in plaats van een vliegtuig, waardoor ze 2,5 dag in de trein had gezeten (en haar naam was dus niet eens Bennie Wies!). Wel een aardige meid volgens mij. Jammer dat ik aan het eind van de avond de halve rekening mocht betalen om dat al die laffe AIESEC’ers die alleen komen als er wat te halen valt er snel van tussen knepen. Gelukkig heb ik ze verbaal nog even met de grond gelijk kunnen maken! Vandaag begon ook al slecht toen ik geld op mijn telefoon wou zetten en de automaat het begaf nadat ik mijn geld erin had gestopt. Gelukkig was er ook nog goed nieuws: 11 graden vandaag en mijn 2^e report afgerond. Nu moet ik dus wachten op een reactie van Andrej want die heeft even de tijd nodig om alles door te nemen. Tussen de regels door dus gesolliciteerd naar een vrije week maar Andrej heeft me laten weten dat ik dan maar gewoon ‘iets’ moet doen.

17 April

Na een rustig weekje champions league kijken, wat Russische grammatica leren en een drankje met Irmina is het dan eindelijk weekend! Met HP (hans-peter jawohl!), Cris, Nastya en Katja van de USSR party en nog twee Finse vrienden van hun zouden we nog ff een drankje doen in een Engelse bar. Na dat drankje zouden we nog even (niet dus) naar een kroegje gaan waar wat vrienden van de Russische dames waren. Maar dit kroegje was gewoon een bar waar een vriend van hun achter de bar stond en verder gewoon onmundig hard gezopen werd. In de hoeken lagen wat zatte kadavers en hun vrienden waren verder de enige mensen daar. Hoewel haar vriend de barman was, wist één vriendin die acht maanden zwanger was (en net zoals de helft van de meiden boven de 20 hier: getrouwd) zich nog goed zat te zuipen en flink te smoken. Haar excuus was dat iedereen het deed, dus kon het toch niet slecht zijn? Maar voor mij hielp dit excuus eindelijk om al die zatlappen te begrijpen: ze worden gewoon geboren als alcoholist!

18 April

Vandaag de laatste pot voetbal! Na een rustige ochtend hebben we Fe en Gu ontmoet die voor één dag terug zijn na hun trip door Europa en morgen naar Brasil vliegen. Daarna dus voetballen en deze keer met Ashley. Het is dat hij zelf zei dat hij één van de 10 Brazilianen is die niet kan voetballen want hij is nu niet bepaald een atleet om van te watertanden. Gelukkig konden we de laatste twee potten nog winnen want de rest van de avond hadden we er aardig wat zitvlees bij gekregen. Daarna wat gedronken in het hostel en nog uitgeweest met de trainees.

19 April

Om chronisch slaapgebrek te voorkomen heb ik goed de rust gepakt! Om 17.30 zouden we verzamelen om naar het concert van Artur te gaan. Maar Olga (weer terug uit Moskou), Irmina, Ashley en Sascha haakten af omdat ze nog lam waren dus bleven Ania, Kamilla, HP, Katja en Nastya over. Artur had me verzekerd dat ze om zes uur begonnen maar ik had het kunnen weten, om zes uur kwam hij zelf net aanzetten en werden de deuren pas geopend. Het was er niet erg druk op wat alternatief volk na en ik verwachtte dan ook weinig van het concert. Misschien was het nummer dat ik gehoord had een positieve uitzondering? Maar niets bleek minder waar, hun band was echt supergoed! Het was zelfs de eerste Russische muziek die voor mij niet als rotzooi klonk door zijn stem. Helaas geen cdtje weten te bemachtigen aangezien deze niet bestaat.

22 April

Eindelijk was het dan zover, ook het tweede rapport ingeleverd en zowaar al mijn geld ontvangen zonder er om te moeten vragen. Tot besluit van deze dag kreeg ik nog een mooi mailtje terug van Andrej-baas. Hier volgt een passage: “Im totally satisfy your work. You are true professional and you have excellent searching skills”. Ik moet zeggen dat ik inderdaad veel interessante dingen heb gevonden tijdens mijn werk. Bijvoorbeeld dat sommige miersoorten al geen mannen meer nodig hebben om zichzelf voort te planten en er geen enkel onderzoek is dat aantoont dat vet eten en het dichtslibben van de aderen met elkaar te maken hebben. Verder heb ik Johan Derksen zo vaak voorbij zien komen dat ik met mijn ogen dicht nog een mooi portret van de beste man kan maken. Tot slot ben ik ook bedreven geraakt met het uit mijn hoofd leren van de plattegrond van Piter in google maps waardoor ik nu altijd iedereen de weg mag (lees moet) wijzen. Maar ik ben bovenal wel serieus blij dat het ook gewaardeerd wordt dat ik nog wel een goed rapport heb afgeleverd ondanks de weinige sturing. En er is natuurlijk maar één manier om dat te vieren, door morgen als een ware Rus dronken op mijn werk te verschijnen. Ja, het moet toch één keer gebeuren die definitieve inburgering!
Locatie van de avond was Griboedov Club waar we, de trainees, met HP, Alina, Katja en Nastya en wat van hun vrienden af hadden gesproken. The place to be op een woensdag, de studentenavond hier, zo was ons verteld. Nou het personeel zal wel balen dat wij nog binnenkwamen anders hadden ze de tent vroeg kunnen sluiten en naar huis kunnen gaan. Toch was het nog gezellig maar het mooiste was mijn ‘gesprek’ (met dat laffe Russisch van mij kom je natuurlijk niet ver) met een of andere gekke kerel die mij voor weinig naar huis reed. Op het einde van het ritje wou hij al een keer meegaan om een pint te pakken haha In ieder geval, dronken naar het werk ga ik niet meemaken na een vrije nuchtere avond hier en dat is misschien maar goed ook! Sommige gewoontes kun je maar beter niet overnemen...

24 April

De laatste dag op het werk! Dus even wat te snacken gekocht en wat mooie kiekjes gemaakt. Daarna was het door naar Nevski waar ik van deze zomerse genoot met een mooi boottochtje door de kanalen van Piter. En ik had geluk, want het was de mooiste dag tot nu toe! Daarna was het weer naar de politie om eindelijk mijn papier voor de verzekering op te halen. Na 3 uur wachten en mijn eigen afscheidsfeestje (en die van Kamila) voor de helft te hebben gemist, kon het feest voor mij ook beginnen. Het was erg gezellig, stuumpkes gemaakt zoals een Hollandse gastheer behoort te doen en veel gelachen. Olga had nog met iedereen een liedje voor me ingestudeerd en ik moest zeggen dat ik onder de indruk was! Veel mensen hadden een woordje voor mij (niet voor Kamila helaas dus dat was wel lullig) en ze hadden allemaal wilde plannen om naar Holland te komen. Daar komt natuurlijk allemaal niks van maar dat maakt ook niet uit. Oleg komt deze zomer in ieder geval wel langs want hij heeft zijn vakantie al gepland. Hij is wanhopig op zoek naar een Edgar Davids shirt dus als iemand nog een mooie (ja ik weet het dat shirt is natuurlijk nooit mooi) heeft liggen… Na het feestje heb ik ook definitief afscheid genomen van Olga, ze moest de stad uit voor een of andere conferentie. Helaas, ik had wel gedacht dat ze mee zou gaan naar het vliegveld maar dat zit er dus niet in. In ieder geval is ze een echte vriendin geworden en heeft ze me top geholpen!

25 April

Wat deze dag me gaat brengen weet ik nog niet! Ik denk een laatste wandeling door de stad ga maken om alles nog eens goed in mijn geheugen te prenten. Vooral de sfeer die bij de stad hoort wil ik proberen op te slaan, het is toch altijd fijn om een bepaald gevoel te houden bij je herinneringen. Daarna ga ik nog een laatste keer de stad onveilig maken voor een afscheidsborrel, thuis even snel douchen en dan met een taxibusje naar het vliegveld! Het doet me goed dat er zelfs om drie uur in de morgen veel mensen zijn die aanbieden om mee te gaan naar het vliegveld. Zeker aangezien de rest alleen zijn weg naar het vliegveld moest vinden. Het is dus fijn om te weten dat mijn pogingen tot vriendelijkheid (soms tegen beter weten in: probeer nooit iets voor te schieten voor Brazilianen of Duitsers, ik dacht dat Oom Dagobert een krent was maar nu denk ik dat hij nog best vrijgevig is) zich dan uiteindelijk toch uitbetalen. Ik weet zeker dat ik tot aan het duane poortje zal genieten van mijn tijd hier (gevolgd door controles, ellende en papierwerk om het goede gevoel weer weg te poetsen).

Tot slot...
En dan helaas de onvermijdelijke woorden: het zit er op. Achteraf kan je niet anders dan cliché’s spugen: Het was zo geweldig, ik wou misschien wel langer blijven etc. En het zijn natuurlijk niet voor niets cliché’s geworden, het is gewoon waar dat zo’n ervaring echt iets toevoegt. In het begin klaagde iedere trainee over Rusland. De mensen zijn zo raar, in de winter hangt er een deprimerende deken over het land en het is ook nog eens vreselijk koud! Maar ik heb mijn klagen tot de eerste twee weken beperkt en daarna niet meer naar het gezeur van de rest geluisterd: ik heb namelijk wel een wereldtijd en hoef niet weer terug te zijn voor ik me dat realiseer. Als je wilt kun je jezelf overal redden, als je er maar voor open staat. Al is het misschien wel waar dat je wel heel erg open moet kunnen staan voor alles om de Russische winter te overleven. Maar toen bij mij het kwartje eenmaal viel zat ik hier gewoon op mijn plek. De terugkomst uit Moskou voelde zelfs als een soort van kleine thuiskomst.

Misschien kijken wij als Hollanders vaak niet verder dan onze neus lang is als we aan Rusland denken: oude zooi en chagerijnige gezichten betekent bij ons niet veel goeds. Maar dat is maar uiterlijk en daar prikken de Russen zelf wel doorheen. Het mooiste voorbeeld was misschien nog wel een incident met Janek tijdens het kopen van bier. Ineens stond er echt een beer van een vent voor ons die ons woest aankeek. Geschrokken keken we hem aan terwijl hij Janek bij zijn kin pakte. We zagen de bui al hangen maar toen liet hij triomfantelijk een pluisje zien en zei hij: ‘Je had daar een pluisje zitten.’ Waarna hij begon te lachen en wij nog even met hem ouwehoerden. En dat is Rusland: je weet het nooit! En als je dat kan accepteren is alles hier genieten.Maar misschien is dat ook de wel reden dat Russische postorderbruidjes zichzelf altijd zullen blijven aanmelden, op zoek naar een ‘normaal’ leven.

Na de eerste dag stond het huilen mij nader dan het lachen en dacht ik echt dat ik misschien wel iets stoms had gedaan, iets waar zelfs ik me niet voor kon motiveren. Maar drie maanden later is er weer een moment aangebroken waarop het huilen mij nader staat dan het lachen, alleen nu is de reden precies omgekeerd. Ik heb Rusland na verloop van tijd van een andere kant leren kennen en ik had  dit nooit willen missen. Ik kan me natuurlijk weer snel vermaken in Nederland maar op dit moment baal ik er ook ontzettend van dat dit avontuur ten einde loopt en dat ik het leven hier vaarwel moet zeggen. Maar zoals meneer Hans vroeger altijd zei, het is het best om te stoppen op het hoogtepunt. Alleen zal ik nu nooit weten of dit echt het hoogtepunt was en daarom is dit ook zeker niet mijn laatste bezoekje aan het voormalig Tsaardom geweest. Tot besluit laat ik jullie achter met een kort lijstje en zeg ik dat het natuurlijk ook lekker is om weer terug te komen en iedereen weer te zien!

Culture sniffing hoogtepunt

Church of the saviour on spilled blood (Х�€ам Спаса на К�€ови) & Yusupov palace aan de Moika (�”во�€ец Юсуповы�… на Мойке)

Grootste meevaller

Extreem onaardige personen worden afgewisseld met extreem aardige personen

Grootste tegenvaller

Extreem aardige personen worden afgewisseld met extreem onaardige personen

Beste aan de Russische winter

Leedvermaak om de vele valpartijen op straat

Typisch Russisch

- In het midden van de rij aansluiten

- Als Russen met elkaar in gesprek zijn op straat loopt er vaak één midden in het gesprek gewoon weg

Typisch Russische man

Baasjes met een bloempotkapsel

Typisch Russische vrouw

Geen grammetje vet (volgens Dasha: ‘we are to busy to eat’), altijd verzorgd en op (naald)hakken

Beste Russische gerecht

Blini’s, Grenki, Stroganoff & Selyodka pod Shouboy (селедка под шубой)

Smerigste Russische gerecht

Met afstand op één: Grichka

Favoriete Nederlandse woordje voor de Russen
Doei

Beste Kroeg

Achtung Baby

Lekkerste Pintenman

Vasileostrovsky, gebrouwen in Sint Petersburg zelf

Sorry dat er maar een paar foto's zijn maar ik zou zeggen kom de rest eens bekijken!
Chisliva, mijn avontuur zit er op. Tot snel!